سوال:
شما چگونه به «ابطال وصیت شب وفات یمانی» میپردازید و ادعا میکنید که وصیتنامه پیامبر صلی الله علیه و آله صرفاً در کتاب شیخ طوسی مکتوب است؟ در حالی که احادیث دیگری در کتاب حجت الاسلام علی محمدی هوشیار (احادیث عهد نبی و وصیت ظاهره) وجود دارد که نشان میدهد پیامبر در شب وفاتش وصیتنامه داشته است.
پاسخ:
1. ترجمه و زمان واقعه:
اولا ترجمه صحیح عبارت مورد استناد فرقه یمانی، «وفات در شب» است، نه «شب وفات».
دوما متن روایت میگوید «شبی که در آن شب وفات واقع شد»، در حالی که اجماع همه مسلمانان و تاریخ نشان میدهد که شهادت پیامبر صلی الله علیه و آله در روز اتفاق افتاده است، نه در شب. این یعنی روایت مورد استناد فرقه دارای اشکال زمانی است، و متن روایت دچار تناقض تاریخی است.
احمد الحسن در همان روایت از ابتدا به امیرالمومنین علیه السلام دروغ میبندد.
2. معیارشناسی:
با توجه به کتاب «توهم جانشینی از دکتر موحدی»، باید بر اساس همان معیارهای مورد پذیرش احمد الحسن، حدیث ثقلین (قرآن و اهل بیت) را قبول کرد، نه روایت «وفات در شب» که فرقه یمانی به آن استناد میکند.
3. وجود وصایای مکتوب دیگر:
روایات متعدد از «عهد» و همچنین «وصیت مکتوب» وجود دارد، اما ادعای فرقه منحرف یمانی صحیح نیست.
برای مطالعهی وصایای صحیح دیگر، به «کتاب درسنامه نقد و بررسی جریان احمدالحسن البصری از استاد علی محمدی هوشیار» و «کتاب لوح و قلم از استاد سید مهدی مجتهد سیستانی» مراجعه نمایید.
4. جمع بندی: تفکیک بین اصل وصیت و مصداق وصیت:
اصل اینکه پیامبر صلی الله علیه و آله وصیت مکتوب و عهد و پیمان برای جانشینی داشتند، صحیح است. این یک حقیقت مورد قبول در منابع روایی شیعه است.
اما وصیتنامه و حدیثی را که فرقه یمانی به عنوان سند اصلی برای اثبات حقانیت خود استفاده میکند، باطل است. منظور روایتی است که در آن ادعا شده وصیت پیامبر در «شب وفات» بوده؛ چون این روایت از نظر ترجمه و محتوای تاریخی (مبنی بر وفات در روز) ناصحیح است.
پس دعوای ما با فرقه یمانی بر سر این نیست که «آیا پیامبر وصیتنامه نوشت؟ و آیا غیر از وصیت در کتاب شیخ طوسی، در جای دیگر هم وصیت داریم یا نه؟» که پاسخ بله است؛ بلکه بر سر این است که «کدام وصیتنامه، سند صحیح و معتبر است و آیا ادعای یمانی بر اساس وصیت صحیح است یا نه»؟
درمورد وصیت پیامبر در کتاب شیخ طوسی، و ابطال وصیت شب وفات یمانی، حتما به مقاله «بررسی حدیث وصیت در کتاب الغیبه شیخ طوسی» رجوع نمایید که به شکل مفصل و مستند، به بررسی و تحلیل این حدیث و عوام فریبی فرقه یمانی پرداخته است.
