عباس فتحی

ریشه‌های انحراف عباس فتحی و پیوستن به فرقه یمانی

عباس فتحی مسیر علمی خود را با تحصیل در مدرسه علمیه عترت قم آغاز کرد و پس از وقفه‌ای که به اشتغال در کتاب‌فروشی گذشت، به‌عنوان پژوهشگر در موسسه بین‌المللی علوم وحیانی اسراء (وابسته به دفتر آیت‌الله جوادی آملی) مشغول به کار شد. با این حال، وی با چرخش از مبانی حوزوی به جریان مدعی یمانی پیوست و اکنون با نام «شیخ عباس فتحیه» شناخته می‌شود. او با نفوذ در حلقه‌های موسوم به مکتب نجف، به یکی از لیدرهای اصلی تبلیغاتی و بازوهای اجرایی احمد اسماعیل بصری تبدیل شده است و با سوءاستفاده از پیشینه پژوهشی خود، تلاش می‌کند تا برای این جریان بدعت‌گذار وجاهتی کاذب دست‌وپا کرده و در محافل خصوصی و فضای مجازی به ترویج تفکرات انحرافی بپردازد.

شگردهای تبلیغاتی و رسوایی‌های علمی

این مبلغ با استفاده از ابزارهای رسانه‌ای و انتشار آثار فاقد اعتبار علمی، سعی در شستشوی مغزی مخاطبان و جذب افراد ناآگاه دارد. فعالیت‌های عباس فتحی همواره با تناقضات آشکار و رسوایی در استنادات همراه بوده است؛ به طوری که در مناظره با اساتید برجسته نظیر علی شریفی و حسن پورآذر، ناتوانی او در پاسخگویی به نقدهای اصولی عیان شد. وی با تمسک به تأویلات باطل، تقطیع نصوص دینی و تکیه بر مفاهیم غیرحجت مانند خواب و استخاره که از ارکان تحمیقی فرقه یمانی دروغین است، تمام توان خود را صرف تخریب جایگاه عقلانیت و مرجعیت در بدنه تشیع کرده است. این رویکرد غیرعلمی نشان‌دهنده بن‌بست فکری جریانی است که به جای برهان، به مغالطه و تحریف روایات مهدویت پناه می‌برد.

فرجام اقدامات ساختارشکنانه و بازداشت عباس فتحی

تداوم اقدامات هنجارشکنانه و تلاش برای ایجاد ناامنی فکری در جامعه، سرانجام به بن‌بست قانون و دستگیری عباس فتحی منجر شد. خبر بازداشت وی پرده از ابعاد پنهان و شبکه‌های سازمان‌یافته این جریان برداشت و ثابت کرد که ادعاهای مهدویت در این فرقه، تنها پوششی برای اهداف مخرب است. آثار و فعالیت‌های او نه تنها راهگشا نیستند، بلکه سندی زنده بر انحراف عمیق از آموزه‌های اصیل اهل‌بیت علیهم السلام به شمار می‌روند. این فرجام، بار دیگر بی‌مایگی لیدرهای جریان موسوم به مکتب نجف را به اثبات رساند و پوچی شعارهای آنان را بیش از پیش نمایان کرد.